Sınıf Öğretmeni Adaylarının Bitişik Eğik Yazıya İlişkin Tutumları

İlhan ERDEM, Ferat YILMAZ, Eyüp BOZKURT
5.898 1.617

Öz


Bireyler için kendilerini etkili bir biçimde ifade etme ve diğer bireylerle verimli bir biçimde iletişim kurma için çok önemli olan yazma becerisi; yazı yoluyla duygularımızı, düşüncelerimizi, tasarılarımızı, gördüklerimizi ve yaşadıklarımızı ifade etmemize ve kendimiz anlatmaya yardımcı olan bir araçtır. Bu aracın daha etkili olarak kullanılabilmesi için 2005 yılında yapılan değişiklik ile bitişik eğik el yazı kullanılmaya başlanmıştır. Bu araştırma ile bitişik eğik yazıyı öğretecek olan sınıf öğretmeni adaylarının, bitişik eğik yazıya ilişkin tutumlarını belirlemek amaçlanmıştır. Bu araştırmada nicel araştırma yöntemi ve nedensel karşılaştırma modeliyle gerçekleştirilmiştir. Sınıf öğretmeni adaylarının bitişik eğik yazıya ilişkin tutumlarını belirlemek amacıyla araştırmacılar tarafından “Bitişik Eğik Yazıya İlişkin Tutum Ölçeği” geliştirilmiştir. Bu çalışmadan elde edilen verilerin analizinde non-parametrik testler olan Mann Whitney U-testi ile Kruskall Wallis H-testi kullanılmıştır. Bu araştırmanın sonuçlarına göre, öğretmen adaylarının bitişik eğik yazıyla yazılmış metinleri okumaya yönelik tutum puanları, bitişik eğik yazıyla yazmaya yönelik tutum puanlarından ve bitişik eğik yazının işlevine ilişkin inanç puanlarından daha yüksektir.

Anahtar kelimeler


Bitişik eğik yazı; Sınıf öğretmenliği; Yazma eğitimi

Tam metin:

PDF PDF (English)


DOI: http://dx.doi.org/10.17679/iuefd.78021

Referanslar


Akkaya, A. ve Kara, Ö. T. (2012). 6. sınıf öğrencilerinin bitişik eğik yazıda yaşadıkları sorunların nedenleri üzerine görüşleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 313-336.

Akman, E. ve Aşkın, İ. (2012). Ses temelli cümle yöntemine eleştirel bir bakış. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1), 1-18.

Akyol, H. (2007). Türkçe ilk okuma yazma öğretimi (6. baskı). Ankara: Pegema Yayıncılık.

Arslan, D. ve Ilgın, H. (2010). Öğretmen ve öğrencilerin bitişik eğik yazı ile ilgili görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 69-92.

Aslan, D. ve Karataş, Z. (2012). Cursive handwriting anxiety scale for teachers. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 5146-5152.

Aydın Yılmaz, Z. (2006). Uygulama örnekleriyle İlk okuma yazma öğretimi: Ses temelli cümle öğretimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Başaran, M. ve Karatay, H. (2005). Eğik el yazısı öğretimi. Milli Eğitim Dergisi, (168).

Bay, Y. (2010). Ses temelli cümle yöntemiyle ilk okuma-yazma öğretiminin değerlendirilmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 3(1), 164-181.

Baydar, M. L., Gül, H. ve Akçil, A. (2007). Bilimsel araştırmanın temel ilkeleri. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi.

Baydık, B. ve Bahap Kudret, Z. (2012). Öğretmenlerin ses temelli cümle yönteminin etkilerine ve öğretim uygulamalarına ilişkin görüşleri. Ankara Üniversite Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 1-22.

Boyle, J. ve Scanlon, D. (2009). Methods and strategies for teaching students with mild disabilites: A case-based approach. Belmont: Wadsworth Cengage Learning.

Browne, A. (1999). Teaching writing: At key stage 1 and before. Cheltenham: Stanley Thornes (Publishers) Ltd.

Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri (14. baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Calp, M. (2009). İlkokuma ve yazma öğretimi (3. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Chartrel, E. ve Winter, A. (2008). The impact of spatio-temporal constraints on cursive letter handwriting in children. Learning and Instruction, 18, 537-547.

Coşkun, E. ve Coşkun, H. (2012). İlköğretim öğrencileri ile sınıf ve Türkçe öğretmenlerinin bitişik eğik yazı başarı düzeylerinin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(3), 761-776.

Çınar, İ. (2004). Kuram ve uygulamalarıyla ilkokuma yazma öğretimi (2. baskı). Malatya: İnönü Üniversitesi Matbaası.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (2. baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Duran, E. ve Akyol, H. (2010). Bitişik eğik yazı öğretimi çalışmalarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(4), 817-838.

Duran, E. ve Çoban, O. (2011). Ses temelli cümle yöntemine yönelik öğretmen görüşleri. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(3), 17-22.

Erdoğan, T. ve Erdoğan, Ö. (2012). An analysis of the legibility of cursive handwriting of prospective primary school teachers. Procedia- Social and Behavioral Sciences, 46, 5214-5218.

Feder, K. P. ve Majnemer, A. (2007). Handwriting development, competency, and intervention. Developmental Medicine & Child Neurology, 49, 312-317.

Ferah, A. (2007). Türkçe ilk okuma yazmayı öğrenme (3. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Fry, E. (2005). How to teach reading (4th ed.). USA: Shell Education.

Göçer, A. (2008). Etkinlik temelli ilkokuma ve yazma öğretimi. Ankara: Anı Yayıncılık.

Gömleksiz, M. N., Sinan, A. T. ve Demir, S. (2010). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programındaki yazma öğrenme alanının etkililiğinin değerlendirilmesi. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5(4), 1135-1173.

Güneş, F. (2007). Ses temelli cümle yöntemi ve zihinsel yapılandırma. Ankara: Nobel Yayınları.

Güneş, F. (2007). Türkçe öğretimi ve zihinsel yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtımı.

Güney, N., Aytan, T. ve Gün, M. (2010). İlköğretim II. kademe Türkçe programı ile çoklu zeka kuramının örtüşme düzeyi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(12), 213-229.

Güven, A. Z. (2011). İlköğretim II. kademe Türkçe dersi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 121-133.

Hewitt, G. (1938). Handwriting, everyman’s writing. Kegan: Paul, Trench and Trübner.

Kadıoğlu, H. (2012). Bitişik eğik yazıya ilişkin öğrenci görüşleri. Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, (31), 1-10.

Kadıoğlu, H. (2012). Bitişik eğik yazıya ilişkin öğrenci görüşleri. Akademik Bakış Dergisi, (31), 1-10.

Kelly, K. ve Phillips, S. (2011). Teaching literacy to learners with dyslexia: A multi-sensory approach. London: SAGE Publications Ltd.

Koenke, K. (1986). Handwriting instruction: What do we know? Reading Teacher, 40(2), 214-216.

Kučera, M. (2010). On writing and handwriting. Journal of Pedagogy, 2, 11-28.

Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28, 563–575.

Mayer, K. (2007). Emerging knowledge about emergent writing. YC Young Children, 62(1), 34-40.

MEB. (2009). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (1-5. sınıflar). http://ttkb.meb.gov.tr/www/ogretim-programlari/icerik/72 adresinden 5 Nisan 2013 tarihinde edinilmiştir.

Memiş, A. D. ve Harmankaya, T. (2012). İlköğretim okulu birinci sınıf öğrencilerinin bitişik eğik el yazısı hataları ile görsel algı düzeylerinin incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 136-150.

Pilten, G., Temur, T., Şahin, A. ve Demir, E. (2009). İlk okuma ve yazma öğretimi. Ankara: Pegem Akademi

Rhoades, J. (2004). Rhoades to reading: Teacher handbook (4th ed.). USA: The Reading Company.

Sassoon, R. (1993). The art and science of handwriting. Lingfield: Pardoe Blacker Publishing.

Sassoon, R. (2003). Handwriting: The way to teach it (2nd ed.). London: Paul Chapman Publishing.

Sassoon, R. (2007). Handwriting of the twentieth century. Chicago: The University of Chicago University.

Sever, S. (2004). Türkçe öğretimi, Ankara: Anı Yayıncılık.

Singh, R. (2006). Teaching of English. New Delhi: Lotus Press.

Sipahi, B., Yurtkoru, E. S. ve Çinko, M. (2010). Sosyal Bilimlerde SPPS’le Veri Analizi (3. baskı). İstanbul: Beta Yayıncılık.

Şahin, A. (2012). Bitişik eğik yazı öğretiminde karşılaşılan problemler. Eğitim ve Bilim, 37(165), 168-179.

Tassoni, P., Beith, K., Bulman, K. ve Elridge, H. (2007). Child care and education (4th ed.). Oxford: Heinemann.

Tok, Ş., Tok, T. N. ve Mazı, A. (2008). İlkokuma ve yazma öğretiminde çözümleme ve ses temelli cümle yöntemlerinin değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (53), 123-144.

Trap-Porter, J., Gladden, A., Hill, D. S. ve Cooper, J. O. (1983). Space size and accuracy of second and third grade students’ cursive handwriting. Journal of Educational Research, 76(4), 231-233.

Turan, M. ve Akpınar, B. (2008). İlköğretim Türkçe dersi ilkokuma-yazma öğretiminde kullanılan ses temelli cümle ve bitişik-eğik yazı yöntemlerinin değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 121-138.

Uysal, S. (2008). İlköğretim yazı dersi programının tarihsel değişim süreci içerisinde bitişik yazı eğitimi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(1), 303-314.

Warwick, A. (2003). Nelson handwriting: Teacher’s book. Cheltenham: Nelson Thornes Ltd.

Winter, A. ve Chartrel, E. (2008). Visual and proprioceptive recognition of cursive letters in young children. Acta Psychologica, 129, 147-156.

Yıldız, M. ve Ateş, S. (2010). İlk okuma yazmayı farklı yöntemlerle öğrenen ilköğretim 3. sınıf öğrencilerinin yazılarının okunaklılık ve yazım hataları bakımından karşılaştırılması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 14(1), 11-30.

Yıldız, M., Yıldırım, K. ve Ateş, S. (2009). Sınıf öğretmenlerinin sınıf tahtasına yazdıkları yazıların okunaklılık bakımından öğrencilere model olmadaki uygunluğu. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(2), 75-88.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.