Türk Eğitim Sistemi İçinde Eğitilmiş Olmanın, İlerlemeci ve Geleneksel Anlayışlar ile Uygulamalar Yönünden Değerlendirilmesi (Malatya İli Örneği)

Kemal DURUHAN, Oğuz GÜRBÜZTÜRK, İsmail ŞAN, Ezlam PEPELER
1.771 462

Öz


Bu araştırmanın amacı, Türk Eğitim Sistemi içinde eğitilmiş olmanın, ilerlemeci ve geleneksel anlayışlar ile uygulamalar yönünden bir değerlendirmesini yapmaktır. Araştırmanın örneklemini, rastgele olarak seçilen İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesinde görev yapan 43 öğretim elemanı ile Malatya İl Merkezinde görev yapan 51 ilköğretim öğretmeni ve 47 ortaöğretim öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak uzman görüşü alınarak hazırlanmış 56 maddeden oluşan anket kullanılmıştır. Anketin güvenirlik derecesi .96 olarak bulunmuştur. Anket formları örneklem grubuna araştırmacılar tarafından uygulanmıştır. Verilerin analizinde, her bir madde ile ilgili olarak öğretim elemanlarının ve öğretmenlerin görüşlerinin frekans ve yüzdeleri tablo halinde verilmiştir. Görev yaptıkları öğretim kademesi ve mesleki kıdemlerine göre öğretim elemanlarının ve yine aynı değişkenlere göre öğretmenlerin görüşleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek için kay-kare (χ2)testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; okul eğitimi aracılığı ile yetiştirilen bireylerin kendilerine ve topluma yararlı olmaları gerektiği, ancak eğitim sistemine giren kişinin kaliteli bir ürün olarak sistemden çıkamadığı; öğrenciye okuldaki eğitim öğretim etkinlikleriyle teorik ve pratik bilgiler kazandırılmasının gerektiği ancak, bu süreçlerde üst düzey öğrenmelere (analiz, sentez, değerlendirme) ulaşılmada sorunlar olduğu; öğrenci merkezli bir eğitim amaçlanmasına rağmen uygulamalarda öğretmenin aktif olduğu yöntem ve tekniklerden vazgeçilemediği; görev yaptıkları öğretim kademesine göre anket maddelerinin 25’inde öğretim elemanı ve öğretmen görüşleri arasında anlamlı farklılıklar olduğu; mesleki kıdemlerine göre öğretim elemanı ve öğretmen görüşleri arasında genelde anlamlı farklılık olmadığı fakat ankette yer alan altı maddede anlamlı fark olduğu ortaya çıkmıştır.


Anahtar kelimeler


Türk Eğitim Sistemi, İlerlemecilik, Geleneksel Eğitim Anlayışı

Tam metin:

PDF


Referanslar


Alkan, C. (1983). Eğitim Felsefesi. Bursa, Uludağ Üniversitesi Yayınları.

Arslan, A. (2001). Felsefeye Giriş. Ankara, Vadi Yayınları.

Başaran, İ. E. (1998). Eğitime Giriş. Ankara, Umut Yayım.

Bayrak, C. ve Diğ. (2004). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. Ankara, PegemA Yayıncılık.

Bilir, Ş. (2006). Cumhuriyet Döneminde Dört Türk Felsefecisinin Eğitime Ve Eğitim Sorunlarına Bakışları. Ankara, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Binbaşıoğlu, C. (1982). Eğitim Düşüncesi Tarihi. Ankara, Binbaşıoğlu Yayınevi.

Büyükdüvenci, S. (1991). Eğitim Felsefesine Giriş. Ankara, Savaş Yayınları.

Cevizci, A. (2011). Eğitim Felsefesi. Ankara, Say Yayınları.

Çağlayan, S. (2007). Türk Eğitim Sistemi Üzerinde Etkili Olan Felsefi Akımlar. Sivas, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Çilingir, L. (2003). Niçin Felsefe? Ankara, Eliş Yayınları.

Duruhan, K. (2004, Temmuz). Türkiye’de okulda geleneksel anlayış ve yöntemlerle insan yetiştirmenin olumsuz etkileri. 13.Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Malatya.

Duruhan, K. (2006). Aktif anlayış ve yöntemlerle öğrenci yetiştirme. Bulunduğu eser: A. Solak (Ed.). Felsefe ve Eğitim. Ankara:Hegem Yayınları.

Ergün, M. (1999). Eğitim Felsefesi. Ankara, Ocak Yayınları.

Demirel, Ö. (2004). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara, PegemA Yayıncılık.

Dombaycı, M.A. (2008). Türkiye’de Ortaöğretimde Felsefe Öğretiminin Değerlendirilmesi. Ankara, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Duruhan ve Diğ. (2005). Felsefe Yolunda. Ankara, Hegem&Bilimadamı Yayınları.

Gülbahar, G. (2006). Cumhuriyet Dönemi (1920-1950) Türk Eğitim Sisteminin Felsefi Temelleri. Kırıkkale, Kırıkkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Kaya, Ö. (2005). Kimya Eğitiminde Yapılandırıcı Yaklaşım İle Geleneksel Yaklaşımın Karsılaştırılması. Ankara, Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Oliva, P. F. (2001). Developing The Curriculum. Usa, Longman.

Öztürk, H. (1992). Eğitim Felsefesi. Ankara, Reyhan Ltd.Şti.

Sönmez, V. (1991). Eğitim Felsefesi. Ankara, Adım Yayınları.

Sönmez, V. (2002). Eğitim felsefesi (6.baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Sönmez, V. (2002). Program Geliştirmede Öğretmen El Kitabı. Ankara, Pegem Yayıncılık.

Temel, D. (2010). Orta Öğretim Okul Yöneticilerinin Eğitim Felsefelerini Algılamaları. İstanbul, Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Tozlu, N. (2012). Eğitim Felsefesi. İzmir, Tibyan Yayıncılık.

Tuncel, G. (2004). Öğretmenlerin Kendi Eğitim Felsefelerini İnşa Etmeleri Üzerine. Erzurum, Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı:L0.

Üstüner, M. (2008). Türk İlköğretim Müfettişleri ve Öğretmenlerinin Eğitim Felsefelerinin Karşılaştırılması. Eurasian Journal Of Educational Research, 33, Pp .177/192.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.