Okul, Aile ve Toplum İlişkilerinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

İbrahim GÜL, Damla ASLAN
1.743 242

Öz


Okul, aile ve toplum ilişkileri, okul yönetiminin önemli bir boyutunu oluşturmaktadır. Okulun temel amacı, insanları yaşama hazırlamaktır. Bunu sağlamanın en etkili yolu; okul, aile ve toplum arasında ilişkilerin kurulması ve işletilmesidir. Böyle bir ortaklığın kurulmasında okul müdürü ve öğretmenlere önemli görevler düşmektedir. Bu amaç için yürütülen araştırmanın amacı, öğretmen görüşlerine göre okul-çevre ilişkilerinin hangi düzeyde yerine getirildiğini ortaya çıkarmaktır. Bu amaçla, Gül (2015) tarafından geliştirilen 22 sorudan oluşan likert türü “Okul-çevre İlişkileri” ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın evreni Sinop ilinde görev yapan 2457 öğretmendir. Araştırmaya basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle 517 öğretmen katılmıştır. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma bulgularının çözümlenmesinde nicel çözümleme yöntemlerinden frekans, yüzde, Aritmetik Ortalama, Tek Yönlü Varyans Analizi ve t testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; öğretmenler okul-çevre ilişkileri konusunda kendilerini yeterli görmektedirler. Görüşleri, cinsiyet ve mezuniyet durumlarına göre bir farklılık göstermezken, branş ve öğretmenlikte geçen sürelerine göre anlamlı bir farkın olduğu belirlenmiştir. Bulgulara dayalı olarak, ortaya çıkan sonuçlara göre, göreve yeni başlayan öğretmenlere rehberlik yapılmalı ve ilk atamada donanımla okullara gönderilmelidirler.


Anahtar kelimeler


okul-çevre ilişkileri, öğretmen, değerlendirme

Tam metin:

PDF


Referanslar


Akyürek, S. (2004). Okul Çevre İşbirliğinin Geliştirilmesi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi,

Aydın, İ. (2005). “Okul Çevre İlişkileri”, Eğitim ve Okul Yöneticiliği El Kitabı, (2. Baskı). Anakara: Pegem A Yayıncılık

Balcı, A (2001). Etkili Okul ve Okul Geliştirme.(2. Baskı), Ankara: Pegem A Yayıncılık

Burns, R. C. (1993). Parents and Schools: From Visitors to Partners. Washington DC: National Education Association.

Bursalıoğlu, Z. (2000). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış, (11. Baskı), Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Chrispeels, J. (1992). Home-School Partnership Planner. San Diego: Country Office of Education

Çelik, N.(2005). İlköğretim 1. Kademe Yöneticilerinin, Öğretmenlerinin ve Ana Babalarının Okul Aile İlişkilerinde Yaşadıkları Sorunlar. İstanbul :Marmara Üniversitesi, Atatürk Eğitim Fakültesi, İlköğretim Böl., Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul

Epstein, J.L. (1995, May). School/family/community partnerships: Caring for the families we share. Phi Delta Kappan, 701−712.

Flynn, G. V. (2007). “Increasing Parental Involvement In Our Schools: The Need to Overcome Obstacles, Promote Critical Behaviors, And Provide Teacher Training”, Journal of College Teaching & Learning–February 2007 Volume 4, Number 2 ( 23-4)

Gül, İ. (2013). Türk Eğitim Sistemi ve Okul Yönetimi. (2. Baskı), Samsun: Ceylan Ofset

Gül, İ. (2009). Okul Yöneticilerinin Liderlik Yaklaşımlarının Okul-Çevre İlişkileri Üzerinde Etkisinin Değerlendirilmesi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi

Hoover-Dempsey, K.V., & Sandler, H.M. (1995). Parental involvement in children's education: Why does it make a difference? Teachers College Record, 97, 310-331

Langdon, C. A., & Vesper, N. (2000). The sixth Phi Delta Kappa poll of teachers’ attitudes toward the public schools. Phi Delta Kappan, 81(8), 607-611

MEBa (2014). İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, (md. 26) www.meb.gov.tr/belirligunler/insan_haklari/bildirge.htm Ereşim: 30.05.2014

Karasar, N.(2014). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (26. Baskı), Ankara: Nobel Yayınları.

MEB (2014). Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlikleri, http://otmg.meb.gov.tr/YetGenel.html, Erişim: 30.05.2014

MEB (2005). İlköğretim ve Ortaöğretim Kurumları Sosyal Etkinlikler Yönetmeliği, http://mevzuat.meb.gov.tr/html/25699_0.html Erişim: 30.05.2014

Numanoğlu, G. Ve Bayır Ş. (2009). “Bilgisayar Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterliklerine İlişkin Görüşleri”, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 10, Sayı 1, (2009), (197-212)

Öztürk, M.K. (2009). “Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Okul, Aile ve Toplum İlişkileri Yeterlik Alanına İlişkin Görüşleri ve Öz Değerlendirmeleri Bilig, Bahar / 2009, sayı 49: 113-126

Stedman, L.,C. (1985). A New Look at the Effective Schools Literature. Urban Education, 20, 295-326

Steinberg, L. (1996). Beyond the classroom: Why school reform has failed and what parents need to do. New York: Simon & Schuster. SEDL (2007). Emerging İssues in School, Family and Community Connections. Advancing the Research Base for Family and Community Connections.İssue3, (30.05.2014)

Tan, H. (1989). Psikolojik Danışma ve Rehberlik. İstanbul: Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı Yayınları, Öğretmen Kitapları Dizisi:163

Taymaz, H. (2001). Okul Yönetimi. (6. Baskı), Ankara: Pegem A Yayıncılık

TED (2009). Öğretmen Yeterlikleri, Türk Eğitim Derneği (1. Basım): Ankara

Williams, T. T., & Sanchez, B. (2013). Identifying and decreasing barriers to parent involvement for inner-city parents. Youth & Society, 45, 54-74.c

Yıldırım, C. ve Dönmez, B. (2008). “Okul Aile İşbirliğine İlişkin Bir Araştırma”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. Kış-2008 C.7 S.23 (98- 115)

Yiğit, B. ve Bayrakdar, M (2006). Okul-Çevre İlişkileri, Ankara: Pegem A Yayıncılık




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.