İlkokul 4. Sınıf Öğrencilerinin Hoşgörü Eğilimleri ile Yardımseverlik Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Serkan ASLAN
509

Öz


Bu çalışmanın amacı, ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin hoşgörü eğilimleri ile yardımseverlik tutumlarını çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmada, tarama modellerinden biri olan betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada rastgele örnekleme yöntemlerinden tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmaya 265 ilkokul 4. sınıf öğrencisi katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; kişisel bilgiler formu, Çalışkan ve Sağlam (2012) tarafından geliştirilen “Hoşgörü Eğilim Ölçeği” ile Aktepe (2010) tarafından geliştirilen “Yardımseverlik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik ve çok değişkenli varyans analizi (MANOVA) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin hoşgörü eğilimleri ölçeğine tamamen uygun düzeyinde, yardımseverlik tutum ölçeğine tamamen katılıyorum düzeyinde görüş belirttikleri görülmüştür. Öğrencilerin hoşgörü eğilim puanları cinsiyet, baba eğitim durumu açısından anlamlı farklılık gösterirken; anne eğitim durumu ve sosyo-ekonomik düzey açısından anlamlı farklılık göstermemiştir. Öğrencilerin yardımseverlik tutum puanları cinsiyet, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu değişkenleri açısından anlamlı farklılık gösterirken; sosyo-ekonomik düzey açısından anlamlı farklılık göstermemiştir. Araştırma sonucunda ortaya çıkan bulgulara dayalı olarak öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar kelimeler


değer, hoşgörü, yardımseverlik



Referanslar


Akbaş, O. (2011). Sosyal bilgilerde değerler ve öğretimi. B. TAY ve A. ÖCAL (Ed.), Özel öğretim yöntemleriyle sosyal bilgiler öğretimi. Ankara: Pegem A Yayınları.

Akbulut, Y. (2011). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları. İstanbul: İdeal.

Aktepe, V. (2010). İlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler dersine “yardımseverlik” etkinlik temelli öğretimi ve öğrencilerin tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Ashford, N. (2009). Hoşgörü. Ankara: Liberte.

Can, A. (2013). SPSS ile nicel veri analizi. Ankara: Pegem.

Cohen, L., MANION, L., & Morrıson, K. (2007). Research methods in education. New York: Routledge.

Cookson, P.W. (2001). Fostering moral democracy. Educational Leadership, 59(2): 42-45.

Çalışkan, H. & Sağlam, H.İ. (2012). A study on the development of the tendency to tolerance scale and an analysis of the tendencies of primary school students to tolerance through certain variables. Educational Sciences: Theory ve Practice, 12(2): 1440-1445.

Çelik, Z. (2014). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin yardımseverlik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Erzurum ili örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.

Fraenkel, J.R., Wallen, N.E. & Hyun, H. (2014). How to design and evaluate research in education. New York: McGraw-Hill Education.

Green, S.B. & Salkind, N.J. (2013). Using spss for windows and macintosh: analyzing and understanding data. New Jersey: Pearson.

Hınes, A. (2008). Global trends in culture, infrastructure and values. Futurist, 42(5), 18-23.

Ho, R. (2006). Handbook of univariate and multivariate data analysis and interpretation with spss. London ve New York: Chapman ve Hall.

Kalın, Z.T. (2013). Ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin hoşgörü eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Erzurum.

Karakaya, İ. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. A. Tanrıöğen (Edt.) Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı.

Karatekin, N., Ekşi, H., Işılak, H., Otrar, M., Koç-Yıldırım, P. & Durmuş, A. (2012). Perese değerler eğitimi öğretmen kitabı, yardımseverlik. Ankara: Nobel.

Kerr, D. (2003). Citizenship: Local, national and international. L. GEARON (Ed.) Learning to teach citizenship in the secondary school. New York: Routledge Falmer.

Kouchok, K.H. (2008). Çocuklara hoşgörüyü öğretmek için neler yapmalı, neler yapmamalı: mısır örneğinden bazı yansımalar (Çev. Cemil Oruç). Fırat Üniversitesi ilahiyat Fakültesi Dergisi,13(2): 403-412.

Köylü, M. (2016). Teoriden pratiğe değerler eğitimi. Ankara: Nobel.

Leirvik, O. (2007). Hoşgörü, vicdan ve dayanışma: Ahlak ve din eğitiminde küreselleşen kavramlar. R. Kaymakcan, S. Kenan, H. Hökelekli, Ş. Arslan & M. Zengin (Ed.) Değerler ve Eğitimi Uluslararası Sempozyumu. İstanbul: Değerler Eğitimi Merkezi Yayınları.

Öztaşkın-Bektaş, Ö. & İçen, M. (2015). Ortaokul öğrencilerinin hoşgörü eğilimleri ile demokrasi algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1): 39-56.

Pallant, J. (2005). Spss survival manual: a step by step guide to data analysis using spss for windows. Australia: Australian Copyright.

Pighin, G. (2005). Çocuklara değer aktarımı. (Çev. Ali Yaşar Gök). İzmir: İlya.

Seçer, İ. (2015). SPSS ve Lisrel ile pratik veri analizi: analiz ve raporlaştırma. Ankara: Anı.

Tabachnick, B.G. & Fidell, L.S. (2007). Using multivariate statistics. Boston, Pearson Education, Inc.

Yeşil, R. & Aydın, D. (2007). Demokratik değerlerin eğitiminde yöntem ve zamanlama. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(2): 65-84.

Yeşilkayalı, E. & Yıldız-Demirtaş, V. (2013). Ebeveynlerin çocuk haklarına ilişkin tutumları ile ilköğretim öğrencilerinin hoşgörü eğilimleri arasındaki ilişki. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 36: 1-14.

Yiğit, M.F. & Tarman, B. (2013). Değerler eğitimimin ilköğretim 4. ve 5. sınıf sosyal bilgiler ders kitaplarındaki yeri ve önemi. Sosyal Bilgiler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 4(2), 79-102.

Yüksel, İ., Bağcı, Ş. & Vatansever, E. (2013). İlköğretim son sınıf öğrencilerinin demokratik değerlere sahip olma düzeylerinin belirlenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12), 309-334.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.